Kendime, sessiz ve yumuşak günler için bir hatırlatma🤍
- Sabah uyanınca evin sessizliği
- Evin koza gibi sıcaklığı
- Temiz çarşafların kokusu
- Camdan süzülen gri kış ışığı
- Çatıya yağmur vurduğunda, piyano tuşu gibi yumuşak ritmik sesler
- Kahvenin ilk yudumu
- Evin içindeki düzenin yerli yerinde durması
- Battaniyenin ağırlığı
- Uzanırken sırtın yatağa tamamen değmesi
- Bir şey yapmamakta durabilmek
- Yazarken kelimenin yerine oturması
- Defterde açılan boş bir sayfa
- Telefonu sessize almak
- Dışarı çıkmak zorunda olmamak
- Evde zamanın yavaşlaması
- Mum ışığının duvara düşmesi
- Bitkilerin canlı durması
- Camda kalan yağmur izi
- Hafif bir müzik
- Akşamüstü karanlığının erken gelişi
- Mutfağa giderken Molly ve Maçi’nin fotoğraflarına bir an gözümün değmesi
- Saçların temizken verdiği his
- Duş sonrası kalan sıcaklık
- Pencereyi aralayıp soğuk hava almak
- Dünyayla bağ kopmadan yalnız olmak
- Evin içindeki renklerin birbiriyle uyumu
- Bir eşyaya bakıp “iyi ki bunu seçmişim” demek
- Yavaş yürümek, yavaş hareket etmek
- Plansız kalmak
- Kendi ritmini sezmek
- Kimseye bir şey anlatmak zorunda olmamak
- Mesaj, arama beklememek
- Beklentisiz bir akşam
- Yumuşak, sıcak, sevdiğin renkte bir kazak
- Dışarıda kar varken içeride güvende olmak
- Zihnin kısa bir an susması
- Günün sonunda ışıkları kısmak
- Evin kendi sesi
- Zamanın genişlemesi
- Bugünün yük olmaması
- Kendini düzeltmeye çalışmamak
- Olduğun halin geçici ama gerçek olması
- Küçük şeylerin büyümemesi
- Yorgunluğun meşru olması
- Sessizliğin boşluk değil, alan olması
- Bir günü daha taşımış olmak
- Una’yı hatırlamak
- Burada olmak
- Güvende hissetmek
- Günün tamamlanmış olması
