Una ve Sessizliği Koruyan Bahçe
Bir kedinin sırrıyla, bir kızın iç yolculuğuyla, hafif melankoliyle örülü ama yumuşacık bir hikaye. Una, geniş beyaz tüylerinin arasında sakladığı minik kalbiyle, insanların anlamadığı bir dili konuşurdu.Sadece yavaşlıkla, sadece şefkatle, sadece sessizlikle duyulabilen bir dil. Evin içinde bazen günlerce görünmezdi.Ama bir köşede, küçük pencerenin altında, güneşin sarı çizgisiyle kendine bir düş kurar, orada uyurdu.Ve bazen …